PROJECT

Akışkanlık / Evrimsel Yaratıcılık

Akışkan dinamikleri ve formu keşfederek, doğanın akış desenlerini tasarım estetiğine dahil etmek.

HOW

Yaşamın özü akış içindedir.

Yapay eserlerin tasarımında bile, her şey sürekli olarak gelişmekte ve teknolojideki ilerlemelerden, insani ilgilerden ve zamanın değişen bağlamından beslenmektedir. Çeşitlilik öncülü üzerine türlerin gelişimi, canlıların evrim biçimine yakından benzemektedir. İcat, sürekli olarak insanların evrimini tamamlamaya çalışır. Daha hızlı ve daha rahat olmak, belki de insanlığın bu felsefesi ve içgüdüsü tarafından geliştirilmiş tasarım türü değildir. Eğer evrim ve canlıların tasarımı yeterince benzer ise, süreci iyi anlayarak ve bunu buluşlar ve tasarımlara uygulayarak yeniliği kolaylaştırmalıdır. "Evrim Düşüncesi", doğadan düşünce yollarını öğrenmek için bir eğitim yaratıcılığı metodolojisidir.

Siyah ve beyaz arasında.
Siyah dört kenarlı bir camda biraz beyaz kum var. Bu sıradan monokrom düzenleme, yaşamın akışkan gücü içinde var olan sonsuz geçişleri gösterir. Döner, ayrılır, birikir, toplanır, çöker ve sonunda durgunlaşır. Belki de bu akışkanlık yaşamın gerçekte ne olduğudur.

"NOSIGNER–Formların Arkasındaki Sebep" sergisi "Ya tüm tasarımlar doğanın taklidi ise, ya da tasarım yapma eylemi bilinçsizce doğanın evrimini simüle etme eylemi ise?" hipotezinden başlar ve yapay ile doğal nesneleri karşılaştırır/kontrastlar ve "tasarım, nesnelerin biyolojisidir" fikri temelinde form içindeki amacı ve tasarım kavrama yollarını keşfeder.

WHY

Canlı ve cansız arasında ne yatar?

Toplum büyük ölçüde değişiyor. İnsanlık için büyüme sınırı olduğu söylenen 1972'den bu yana 50 yıl sonra bile, bugün hala büyümekteyiz. Biyoçeşitliliğin çöküşünü durdurmaya yönelik değişiklikler ve sürdürülebilir bir toplumu korumaya yönelik eylemler artık zamansal bir mühlete sahip değil. Toplumu değiştirmek için daha fazla insana ihtiyacımız var. Sık sık toplumu değiştirerek şeylerin "evrimleştiğini" söyleriz. Değişen toplumun evrimleştiğini söylüyorsak, canlıların evriminden bu evrimleşen toplumun süreci hakkında daha fazla şey öğrenebilecek miyiz?

İnsanların estetik algısı, bu akışlarda bulunan yaşamın varlığını veya yokluğunu bilinçsizce kavrar.

Müzik dünyasında da, armoni ve Bach'ın eşit tamperaman sistemi gibi özellikler, insanların düzenlilik ve düzensizlik arasındaki dalgalanmada nasıl güzellik bulduğunu gösterir. Saçılan kiraz çiçeklerinde, sönen havai fişeklerde ve yaşam ile ölümün geçiciliğinde hissettiğimiz güzellik de benzer şekilde, bu geçici dönüşümlerde yaşamın temeli olan akışkanlığı algılamamızla açıklanabilir.

Güzellik mutlaklık değildir: instabilite ve stabilite arasındaki dalgalanmadır. Şair Kamo no Chomei, doğadaki bu tekrarlayan değişim fikrini ünlü dizelerinde yakalamıştır: "Durmaksızın akar nehir, ama su hiçbir zaman aynı değildir." Doğanın güzelliği, karşıt akışlar arasındaki boşlukta yaşayan belirsiz bir estetiktir. Tasarlama eylemi ile tasarlamama eylemi arasında bir yerde doğar.

Yaşamak hareket etmektir.

Tüm doğanın temelinde, kararsız durumdan kararlı duruma geçiş hareketi vardır. Örneğin elmaslar, kesinlikle kararlı, simetrik kristal yapılarında güzelliğe sahiptir ve insanlar genellikle onların mükemmelliğinden etkilenir. Ancak bu, kusursuzluğun çekici olmadığı veya mükemmellik durumunun her zaman güzel olduğu sonucuna varabileceğimiz anlamına gelmez. Kararsızlık, kararlılık kadar önemli bir güzellik unsurudur.

Örneğin, insanlar neden dalgalar veya damlacıklarla bölünmüş su yüzeyinde, hareketsiz olandan daha fazla güzellik bulur? Bir sıvıya bir şey düşürdüğümüzde, kararsız hale gelir ve daha kararlı bir durum arayarak hızla tepki verir. Kararlılığa yaklaştıkça, daha az aktif hale gelir ve nihayet yatay simetriyi yeniden kazandığında hareketsiz kalır. Lancelot Law Whyte, kararsızlıktan kararlılığa geçişin yaşamın tanımlayıcı süreci olduğunu söylemiştir. Statik simetri, ölümün kendisinden başka bir şey değildir. Yaşamanın, kusurlu, asimetrik yaşam durumundan ölümün kararlılığına doğru hareket etmek olduğunu söyleyebiliriz. Alan Turing, yaşam tarafından yaratılan desenleri konveksiyon yoluyla ortaya çıkan formlar olarak tanımlamıştır. Yaşamın formlarının hemen hemen tümü, organizmanın kendisinden akan sıvıları kullanarak üretilir.

İnsanların estetik anlayışı, bu akışlarda bulunan yaşamın varlığını veya yokluğunu bilinçsizce algılar.

Müzik dünyasında da uyum ve Bach'ın eşit temperament sistemi gibi özellikler, insanların düzenlilik ve düzensizlik arasındaki dalgalanmada nasıl güzellik bulduğunu gösterir. Saçılan kiraz çiçeklerinde, sönen havai fişeklerde ve yaşam ile ölümün geçiciliğinde hissettiğimiz güzellik de benzer şekilde, bu geçici dönüşümlerde akışkanlığı -yaşamın temel esasını- algılamamız olarak açıklanabilir.

Güzellik mutlaklık değildir: istikrarsızlık ve istikrar arasındaki dalgalanmadır. Şair Kamo no Chomei, doğadaki bu tekrarlayan değişim fikrini ünlü dizelerinde yakalamıştır: "Durmaksızın akar nehir, ama su asla aynı değildir." Doğanın güzelliği, karşıt akışlar arasındaki boşlukta yaşayan belirsiz bir estetiktir. Tasarlama eylemi ile tasarlamama eylemi arasında bir yerde doğar.

WILL

Evrimsel Düşünce,
tüm düşünce biçimlerini entegre ederek ortaya çıktı.

"Evrim Düşüncesi" küçük deneysel bir sergi olarak başladı ve şu anda otomobil şirketi, Japonya'nın en büyük emlak şirketi ve küresel giyim şirketinin yöneticisi gibi destekçilerin desteğiyle yavaş yavaş yayılmaktadır. (Referans makale: Harvard Business review vb). "Evrim Düşüncesi"ni toplumu değiştiren yenilikçileri yetiştiren bir program olarak sunmaya devam edeceğiz. Sürdürülebilir bir simbiyotik toplum gerçekleştirmek için, 2000 kişi içinde en az bir yenilikçinin olduğunu ve sosyal değişimi hedeflediğini düşünmüyor musunuz? 2050 yılına kadar nüfusun 10 milyarı aşacağı söylenirken, 2000'de bir, beş milyonda birdir. Bununla birlikte, sosyal değişimi gerçekleştiren çok sayıda insanı gerçekten yetiştirecek üstün bir eğitim programının gerekli olduğuna inanıyoruz.