طراحی برای بهداشت

از زمان ظهور هومو ساپینس، بیماری‌های عفونی ناشی از ویروس‌ها و باکتری‌ها از مهم‌ترین تهدیدات بشریت بوده‌اند. از دوران باستان، سل، وبا و طاعون، تا بیماری‌های جدیدتر مانند ابولا، ایدز، آنفولانزای پرندگان، سارس و کووید-۱۹، انسان‌ها به طور مداوم با بیماری‌های عفونی روبرو شده و با آن‌ها مبارزه کرده‌اند. این مبارزه مدت‌ها یکی از مهم‌ترین چالش‌های تاریخ بشری بوده است.

تلاش‌ها برای پیشگیری از بیماری‌های عفونی از طریق بهبود بهداشت عمومی و ابتکارات آگاهی‌سازی فراتر از حوزه‌های پزشکی و اپیدمیولوژی گسترش یافته و عمیقاً در شیوه‌های فرهنگی مانند آیین‌های مذهبی، اساطیر و مراسم تطهیر جای گرفته است. پاندمی‌ها نیز اغلب نقاط عطف مهمی در جامعه محسوب شده‌اند و موجب تحولات فرهنگی بزرگ و پیشرفت‌های خلاقانه‌ای مانند رنسانس پس از مرگ سیاه و ظهور طراحی مدرن پس از آنفولانزای اسپانیایی شده‌اند. گسترش بیماری‌های عفونی اغلب مسائل اجتماعی نهان را آشکار کرده و توسعه فناوری‌ها و طراحی‌های جدید را به پیش برده است.

به عنوان مثال، طراحی مدرن که بر اصول مدرنیسم بنا شده است، تا حدودی از هدف فراهم کردن محیط‌های بهداشتی برای عموم مردم پدید آمده است. در زمانی که نرخ سوادآموزی پایین بود، طراحی گرافیک برای انتقال اطلاعات به صورت بصری تکامل یافت و تلاش‌های بهداشت عمومی منشأ کلیدی طراحی مدرن شدند.

در دنیای جهانی‌شده امروز، گسترش بیماری‌های عفونی با سرعتی بی‌سابقه شتاب گرفته است. از طرف دیگر، اکنون می‌توانیم دانش و بهترین شیوه‌ها در زمینه بیماری‌های عفونی و بهداشت عمومی را فوراً در سراسر جهان از طریق اینترنت به اشتراک بگذاریم.

طراحان باید تاریخ‌هایی که فرهنگ‌های جدید را شکل داده‌اند، مانند چگونگی ایجاد رشته‌هایی مثل طراحی گرافیک و طراحی صنعتی توسط بهداشت عمومی، را مجدداً بررسی کنند. با بهره‌گیری از تمام پتانسیل طراحی گرافیک، طراحی محصول، طراحی معماری و طراحی ارتباطات، می‌توانیم نه تنها به کاهش رنج‌های ناشی از بیماری‌های عفونی کمک کنیم، بلکه روش‌های جدید زندگی را پیشنهاد دهیم و چارچوب‌های فرهنگی جدید را پرورش دهیم. این نقش مهمی است که طراحی باید ایفا کند.