STRATEGIA PROJEKTOWANIA ZARZĄDZANIA BEZPIECZEŃSTWEM ODPADÓW JĄDROWYCH W JAPONII

Jeśli chodzi o konkretne działania, uważamy, że kluczowe jest najpierw rozwianie błędnego przekonania, że polityka ostatecznego składowania odpadów służy promocji wytwarzania energii jądrowej. Nawet gdyby wszystkie istniejące elektrownie jądrowe w Japonii zostały natychmiast wycofane z eksploatacji, pozostałoby nadal około 25 000 jednostek odpadów radioaktywnych. To problem wymagający rozważenia w perspektywie dziesiątek tysięcy lat, dopóki odpady radioaktywne nie rozpadną się do poziomu promieniowania naturalnego uranu. Z drugiej strony, nasza obecna technologia wytwarzania energii jądrowej przeszła drastyczne zmiany w ciągu zaledwie kilku dekad i wyraźnie nie jest to ramy energetyczne, na których ludzkość będzie polegać przez okres tak długi jak problem odpadów jądrowych.
Dlatego w tej propozycji zaleciliśmy zniesienie koncepcji "genshiryoku hatsuden kankyo seibi" (dosłownie "rozwój środowiska wytwarzania energii jądrowej") z japońskiej polityki składowania odpadów radioaktywnych i zmianę logo oraz japońskiej nazwy Organizacji Zarządzania Odpadami Jądrowymi Japonii (NUMO), "Genshiryoku Hatsuden Kankyo Seibi Kiko", na "Hoshaseihaikibutsu Anzen Kanri Kiko" (dosłownie "Organizacja Bezpiecznego Zarządzania Odpadami Radioaktywnymi"). Po pierwsze, zawsze istniała dziwna rozbieżność między japońską nazwą organizacji a jej obecną angielską nazwą, Nuclear Waste Management Organization of Japan (NUMO), która po tłumaczeniu zwrotnym na japoński jest bliższa naszej proponowanej nazwie. Jednocześnie zaproponowaliśmy również zmianę części "genshiryoku kankyo seibi" (dosłownie "rozwój środowiska jądrowego") japońskiej nazwy Centrum Finansowania i Badań Zarządzania Odpadami Radioaktywnymi (RWMC), "Genshiryoku Kankyo Seibi Sokushin/Shikin Kanri Senta", przez przemianowanie na "Hoshaseihaikibutsu Anzen Kanri Senta" (dosłownie "Centrum Bezpiecznego Zarządzania Odpadami Radioaktywnymi"). Pozwoliłoby to ludziom zacząć myśleć o japońskiej polityce składowania odpadów radioaktywnych oddzielnie od polityki energii jądrowej.

Bardzo ważne jest również uczciwe dzielenie się naszymi refleksjami na temat katastrofy nuklearnej w Fukushimie w 2011 roku. Ten wypadek obalił mit bezpieczeństwa energii jądrowej. Niemniej jednak duża ilość zużytego paliwa jądrowego jest nadal przechowywana w elektrowniach jądrowych w obszarach przybrzeżnych. Dopóki tak pozostanie, nie ma gwarancji, że nie dojdzie do kolejnego wypadku. Pierwszym krokiem, który należy podjąć, jest uznanie przeszłych niepowodzeń i obecnych zagrożeń oraz wykazanie determinacji w uniknięciu kolejnej tragicznej katastrofy. Wykazanie niebezpieczeństw obecnego długoterminowego składowania zużytego paliwa jądrowego w elektrowniach jądrowych oraz ilościowe zobrazowanie znacznie większego bezpieczeństwa zużytego paliwa po składowaniu geologicznym niż obecnie powinno być skuteczne w promowaniu lepszego zrozumienia ostatecznego składowania. 
Po oddzieleniu polityki ostatecznego składowania od polityki energii jądrowej, uwzględniliśmy w naszej propozycji szczegóły dotyczące wzmocnienia rozwoju i koordynacji polityki energii odnawialnej, a także przekształcenia obszaru uczestniczącego w lidera w rozwoju energii odnawialnej. 
Stworzenie społeczeństwa opartego na zrównoważonej energii jest wspólnym celem nawet wśród przeciwników energii jądrowej, którzy obecnie sprzeciwiają się polityce ostatecznego składowania. Nasza propozycja wykorzystania rozwoju miasta jako lidera w promowaniu energii odnawialnej do przyciągnięcia przemysłu do miejsca ostatecznego składowania jest nie tylko skuteczna jako regionalna polityka przemysłowa, ale także oczekuje się, że będzie promować lepsze zrozumienie tej polityki.

Jak powinniśmy zaprojektować obiekt, który pozostawi ślad w historii ludzkości, to również ważne rozważanie. Obecny plan zakłada budowę dużego nasypu o powierzchni 1 kilometra kwadratowego obok miejsca ostatecznego składowania. Zaproponowaliśmy koncepcję projektową, która obejmuje zaprojektowanie elektrowni fotowoltaicznej o powierzchni 1 kilometra kwadratowego na tym terenie oraz stworzenie największego na świecie licznika Geigera "HYPER GEIGER", który może pięknie wizualizować poziom wiatru i promieniowania w okolicy, czyniąc z tego miejsca świętą przestrzeń, która nadal podnosi świadomość znaczenia bezpieczeństwa. 

W zakresie komunikacji podkreśliliśmy potrzebę przekazania złożoności tej polityki poprzez odejście od karykatur i szkiców na rzecz bardziej realistycznych ilustracji CG i opisów, aby dokładnie przekazać bezpieczeństwo składowania geologicznego.
Nikt nie wie, co faktycznie stanie się za dziesiątki tysięcy lat. Prawdopodobnie powinniśmy założyć, że nasz obecny język nie będzie już rozumiany. Dlatego podkreśliliśmy potrzebę poważnego traktowania przyszłości w perspektywie dziesiątek tysięcy lat oraz podnoszenia świadomości naszego zobowiązania do wypełnienia odpowiedzialności wobec przyszłych pokoleń poprzez komunikację z ludźmi i innymi formami inteligentnego życia za dziesiątki tysięcy lat, a także poprzez przewidywanie różnych potencjalnych zmian środowiskowych.