ESTRATEHIYA NG DISENYO NG PAMAMAHALA NG KALIGTASAN NG NUCLEAR WASTE NG JAPAN

Pagdating sa mga tiyak na aksyon, naniniwala kami na napakahalaga na muna nating alisin ang maling pag-unawa na ang patakaran sa panghuling pagtatapon ay naglilingkod upang itaguyod ang paglikha ng nuclear power. Kahit na lahat ng kasalukuyang nuclear power plants sa Japan ay ma-decommission nang agarang epekto, humigit-kumulang 25,000 units ng radioactive waste ay mananatili pa rin. Ito ay isang isyung nangangailangan ng pagtuunan ng pansin sa loob ng time frame na sampung libong taon, hanggang sa ang radioactive waste ay mabulok sa radiation level ng natural uranium. Sa kabilang banda, ang aming kasalukuyang nuclear power generation technology ay sumailalim sa malaking pagbabago sa loob lamang ng ilang dekada, at malinaw na hindi ito isang energy framework na patuloy na aasahan ng sangkatauhan sa loob ng panahong kasing haba ng nuclear waste problem.
Samakatuwid, sa proposal na ito, inirekomenda namin ang pag-aalis sa konsepto ng "genshiryoku hatsuden kankyo seibi" (literally, "nuclear power generation environment development") mula sa radioactive waste disposal policy ng Japan at ang pagbabago sa logo at Japanese name ng Nuclear Waste Management Organization of Japan (NUMO), "Genshiryoku Hatsuden Kankyo Seibi Kiko," sa "Hoshaseihaikibutsu Anzen Kanri Kiko" (literally, "Radioactive Waste Safety Management Organization"). Una pa lang, palaging may kakaibang pagkakaiba sa pagitan ng Japanese name ng organisasyon at ng kasalukuyang English name nito, Nuclear Waste Management Organization of Japan (NUMO), na mas malapit sa aming iminungkahing pangalan kapag na-back-translate sa Japanese. Kasabay nito, iminungkahi rin namin ang pagbabago sa "genshiryoku kankyo seibi" (literally, "nuclear power environment development") na bahagi ng Japanese name ng Radioactive Waste Management Funding and Research Center (RWMC), "Genshiryoku Kankyo Seibi Sokushin/Shikin Kanri Senta," sa pamamagitan ng pagpapalit ng pangalan nito sa "Hoshaseihaikibutsu Anzen Kanri Senta" (literally, "Radioactive Waste Safety Management Center"). Ito ay magbibigay-daan sa mga tao na magsimulang mag-isip tungkol sa radioactive waste disposal policy ng Japan na hiwalay sa nuclear power policy nito.

Napakahalaga rin na ibahagi namin ang aming mga pagninilay sa Fukushima nuclear disaster noong 2011 sa pamamaraang tapat. Ang aksidenteng ito ay nagbunyag sa mito ng kaligtasan ng nuclear power. Gayunpaman, malaking halaga ng ginamit na nuclear fuel ay nananatiling nakaimbak sa mga nuclear power plants sa mga coastal areas. Habang ganito pa rin ang sitwasyon, walang garantiya na hindi maganap ang isa pang aksidente. Ang unang hakbang na dapat gawin ay kilalanin ang mga nakaraang pagkakamali at kasalukuyang mga panganib at ipakita ang determinasyon na maiwasan ang isa pang nakakalungkot na aksidente. Ang pagpapakita ng mga panganib ng kasalukuyang pangmatagalang pag-iimbak ng ginamit na nuclear fuel sa mga nuclear power plants at ang quantitative na pagguhit ng mas malaking kaligtasan ng ginamit na fuel kasunod ng geological disposal kaysa sa kasalukuyan ay dapat na maging epektibo sa pagtataguyod ng mas malaking pag-unawa sa final disposal. 
Pagkatapos paghiwalayin ang final disposal policy mula sa nuclear power policy, isinama namin sa aming proposal ang mga detalye sa pagpapalakas ng development at coordination ng renewable energy policy pati na rin sa pagbabago ng participating area upang maging lider sa development ng renewable energy. 
Ang paglikha ng lipunang nakabase sa sustainable energy ay isang ibinahaging layunin kahit sa mga kalaban ng nuclear power na kasalukuyang tumutol sa final disposal policy. Ang aming proposal na gamitin ang development ng bayan bilang lider sa pagtataguyod ng renewable energy upang akitin ang industriya sa final disposal site ay hindi lamang epektibo bilang regional industrial policy kundi inaasahan din na magtataguyod ng mas malaking pag-unawa sa policy.

Kung paano natin dapat idisenyo ang isang pasilidad na mag-iiwan ng marka sa kasaysayan ng sangkatauhan ay isa ring mahalagang pagtuunan ng pansin. Ang kasalukuyang plano ay magtayo ng malaking embankment na sumusukat ng 1 square kilometer sa tabi ng huling disposal site. Nagmungkahi kami ng design concept na nagsasangkot ng pagdidisenyo ng 1 square-kilometer mega solar power plant upang sakupin ang lupang ito at lumikha ng pinakamalaking Geiger counter sa mundo, ang "HYPER GEIGER," na maaaring magandang ma-visualize ang hangin at radiation levels sa nakapaligid na lugar, ginagawa itong sagradong lugar na patuloy na nagpapaalala ng kahalagahan ng kaligtasan. 

Sa aspeto ng komunikasyon, binigyang-diin namin ang pangangailangan na maipahayag ang kumplikadong aspeto ng patakaran sa pamamagitan ng pag-iwas sa mga karikaturas at mga balangkas na walang detalye at pagtungo sa mas realistikong mga larawan sa CG at mga paglalarawan upang tumpak na maipahayag ang kaligtasan ng heolohikong pag-aalis.
Walang nakakaalam kung ano ang talagang mangyayari sampung libong taon mula ngayon. Marahil dapat nating ipagpalagay na ang aming kasalukuyang wika ay hindi na mauunawaan. Kaya naman, binigyang-diin namin ang pangangailangan na seryosong lapitan ang hinaharap sa loob ng sukat ng panahon na sampung libong taon at magkamalayan sa aming pangako na tuparin ang aming responsibilidad sa mga susunod na henerasyon sa pamamagitan ng pakikipag-ugnayan sa mga tao at iba pang uri ng talino na mga buhay na sampung libong taon mula ngayon, pati na rin sa pamamagitan ng pag-iisip sa iba't ibang posibleng pagbabago sa kapaligiran.